Even voorstellen: Friese roots schieten wortel in Thurlede

Tekst en foto Manja van de Plasse

Pake en beppe, de Friese opa en oma van Iebel, hadden een boerderij waar dahlia’s groeiden, net zoals nu in de volkstuin die Iebel met haar levenspartner Rob op Thurlede heeft. Kennelijk is in haar jeugd het zaadje geplant voor een groene omgeving en komt dit nu weer boven.

Haar Friese roots schieten nu wortel op Thurlede. Maar ook in het centrum van Schiedam, waar ze onlangs een huis kochten. Jaren woonden ze in Rotterdam, in Crooswijk, tot ze op zoek gingen naar een nieuwe woonbestemming en in het centrum van Schiedam terecht kwamen. Ze gingen van een nieuwbouw woning met veel licht naar een oude stokerij, annex branderij met veel sfeer. Een pand met geschiedenis, maar zonder tuin. Om deze wens toch in vervulling te laten gaan kozen Iebel en haar man Rob voor een tuin op Thurlede. Doordeweeks is Rob docent licht en geluid en Iebel heeft de dagelijkse leiding over het Jeugdcultuurfonds Rotterdam. In het weekend genieten ze van hun tuin.

Huisje van het eerste uur

In november 2016 namen Iebel en Rob tuinnummer 21 over van een meneer in de tachtig die tientallen jaren had getuinierd. Op het perceel een charmant huisje van het eerst uur. Behalve het huisje en de tuin liet hij hun ook de keukeninventaris, een kacheltje en een aantal tuingereedschappen na, die best nog een tweede ronde mee kunnen. Ook de overgordijnen met zonnebloemen en de vitrage met appels en peren mochten blijven. Zij zorgen voor de sfeer van weleer. Je kunt voelen dat alles met ouderwetse zorgvuldigheid is opgebouwd. Rob en Iebel voegden hun eigen spullen erbij, waaronder een tegeltje met Friese wijsheid: “pikerje net ’t komt doens oars”. Wat zoveel betekent als “pieker niet, het komt toch anders”…… Een stukje verder aan de muur hangt een Boeddha. Het is een gezellige mix van oud en nieuw geworden.

 

Dilemma’s

Wanneer je de tuin oploopt valt je oog direct op de handgemaakte molen. Anno 1641 staat erop. “We vragen ons af wie de maker is en doen de lampjes van de molenwieken het nog?”, aldus Iebel. Mogelijk weet een van de lezers de antwoorden. Dit is juist zo leuk aan een overname. Stukje bij beetje ontdek je de geschiedenis van zo’n tuin. Zo was in november niet te zien wat zich onder de grond schuil hield. Inmiddels zijn de aardbeitjes opgekomen, bloeien er diverse rozenstruiken weelderig en vormt zich fruit aan de bomen, waaronder pruimen en appels. Er is zelfs een kersenboom waarvan de vogels snoepen, ondanks dat de kersen nog niet rijp zijn. Een net erover of toch maar niet? Een lastig dilemma voor een beginnend tuinder.

 

Vakantie op Thurlede

Ze kozen voor deze tuin vanwege de rustige ligging aan de rand van het complex. “Het vogelbosje” scheidt hun perceel van de kantine. En achter de tuin kabbelt het water dat grenst aan het Beatrixpark. Dat het perceel enigszins schuin afloopt merk je eigenlijk alleen in het huisje. Waterpas is het niet, maar dat deert niet. De kleine moestuin is inmiddels ingericht. Met onder andere courgettes, pompoen, uitjes, bietjes, tomaten, dille & kamille. De snackkomkommer werd aangeschaft in de tuinwinkel. Iebel kijkt uit naar de resultaten. Twee plastic kraaien bewaken de boel. Hopelijk houdt dit de vele vogels een beetje op afstand.

Er is ook een grasveld, gescheiden door een looppad. Waar het aan de ene kant keurig gemaaid is, is aan de andere zijde bewust gekozen voor wat weelderigheid. Vanmorgen heeft Iebèl een handje klaprozenzaad tussen de grassprieten gestrooid. Een beetje experimenteren hoort erbij. Waar de vakantiereizen hen in het verleden naar Kreta en Frankrijk leidden wordt het deze zomer een vakantie “op Thurlede”. En dat vinden ze helemaal niet erg, integendeel, ze verheugen zich er op. De natuur nodigt hen steeds weer uit om aan het werk te gaan in de tuin. Het is “inspannende ontspanning”. En de tijd vliegt, net zoals op vakantie. Voorlopig zitten ze hier goed en hopen dan ook nog lang van hun tuin te kunnen genieten.

 

 

 

 

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.